Page 257 - kpi18630
P. 257

ผู้น�าอันจะพาครอบครัวขับเคลื่อนไปอย่างมั่นคงก้าวหน้าด้วยแสงหวังเรืองรอง
                  แม้จะเหน็ดเหนื่อยปานใดก็ตาม นานร่วมสิบปีที่เขาครองคู่อยู่กับเธอ เพียงเพราะ
                  เธอเป็นคนใจเย็น เรียบง่าย ไม่ฟุ้งเฟ้อ เขาเป็นครูโรงเรียนรัฐ ส่วนเธอเป็นพนักงาน

                  บัญชีในบริษัทขายเครื่องครัว ความรักเติบโตงดงามจนมีพยานรักเป็นชายหนึ่งเดียว
                  เมื่อแรก ทั้งคู่เช่าห้องแถวอยู่กันแออัดในย่านผู้คนพลุกพล่านตามประสาผัวหนุ่ม
                  เมียสาว ช่วยกันเก็บหอมรอมริบ จนบัดนี้เขาอายุขึ้นเลขสามมาสามปีแล้ว ส่วน
                  ภรรยาอ่อนกว่าเพียง ๒ ปี เมื่ออยู่ห้องเช่า มักพบปัญหาจุกจิกหยุมหยิมร�าคาญใจ
                  ตั้งแต่ของหาย เสียงดังเปรี้ยงปร้างด้วยเรื่องทะเลาะวิวาทของผัวเมียข้างห้อง วัยรุ่น

                  แอบดมกาวตามซอกตึกร้างให้เห็น คนเมาเละเทะนอนเหยียดยาวอยู่หน้าห้อง เด็กๆ
                  พูดจาหยาบคายโดยจ�าค�าด่าทอจากพ่อแม่ ฯลฯ เขารับไม่ได้กับสภาพสังคม
                  ฟอนเฟะเหล่านี้ เพราะเขามาเช่าห้องราคาถูกๆ ในสิ่งแวดล้อมเช่นนี้ นับวันยิ่งจะ

                  ท�าให้ลูกชายวัย ๖ ขวบจดจ�าภาพอันน่าสะพรึงกลัวของดงสลัมกลางน�้าเน่าเหม็น
                  เขาไม่สามารถท�าให้สังคมรอบตัวน่าอยู่กว่านี้ นอกจากจะคิดขยับขยายเปลี่ยนที่อยู่
                  ใหม่ในย่านที่เจริญหูเจริญตากว่านั้นได้ จนกระทั่งมาลงตัวที่บ้านหลังนี้
                         ก่อนตัดสินใจย้ายมา เอกพลเคยเดินส�ารวจตั้งแต่ต้นซอยยันท้ายซอย พลาง
                  สอดส่ายสายตาดูสภาพแวดล้อม ตึกแถวพาณิชย์ ๓ ชั้นหน้าปากซอยเปิดกิจการ

                  ค้าขายทุกร้าน ครั้นเดินทอดน่องเข้าซอยมาเรื่อยๆ จะเห็นร้านอาหาร ร้านสะดวก
                  ซื้อ ร้านขายยา ตู้หยอดเหรียญซักผ้าตั้งเรียงราย ถัดมาเป็นหอพักสูง ๕ ชั้น ร้าน
                  เสริมสวยโดดเด่นตั้งอยู่ถัดไป รถเข็นขายลูกชิ้นปิ้งและขายขนมครกจอดอยู่ริมทาง

                  เพิงขายข้าวแกงมีอาหารตั้งไว้เป็นหม้อๆ มีลูกค้าอุ่นหนาฝาคั่ง นั่งกินกันบนม้ายาว
                  ใต้ผืนผ้าใบกันแดด นับว่าพรั่งพร้อมด้วยอาหารการกินบริบูรณ์ ครั้นเดินเลียบถนน
                  เข้ามาถึงกลางซอย สภาพบ้านเรือนตั้งอยู่ห่างๆ บางหลังมีรั้วรอบชอบชิด เสียงหมา
                  เห่ากระโชกดังมาจากบ้านบางหลัง ครั้นเดินเล่นพอเพลิดเพลินจนมาถึงร้านกาแฟ
                  โบราณใกล้บ้านใหม่ เขาอยากท�าความรู้จักเพื่อนบ้านบ้าง จึงหยุดพักแวะทักทาย

                  กล่าวสวัสดีกับเจ้าของร้าน ก่อนจะนั่งลงสั่งกาแฟเย็นและแนะน�าตัว โกเฮงเจ้าของ
                  ร้านรีบกุลีกุจอรับรองลูกค้าแข็งขัน พลางชวนคุยด้วยอย่างสนิทสนม ในเวลาไม่นาน





                  256                       ÇÃó¡ÃÃÁàÃ×èͧÊÑé¹ “¾ÅàÁ×ͧ¡íÒÅѧä·Â”





         01-288 Power of Thai People_Edit.indd   256                           21/3/2561 BE   10:00
   252   253   254   255   256   257   258   259   260   261   262